Το Κλάδεμα Καρποφορίας του Ξινόμαυρου

Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/03/2021

Το κλάδεμα καρποφορίας του Ξινόμαυρου

Το κλάδεμα αποτελεί μία από τις σημαντικότερες καλλιεργητικές φροντίδες του Ξινόμαυρου. 

Το Ξινόμαυρο ως πολύ ζωηρή και παραγωγική ποικιλία κλαδεύεται αυστηρά στα δύο μάτια (και ο τυφλός στην περίπτωση του Ξινόμαυρου είναι γόνιμος). Οι περισσότεροι αμπελουργοί θεωρούν ότι το κλάδεμα καρποφορίας του είναι τυφλοσούρτης: Αφαιρούμε τον καβαλάρη και κλαδεύουμε τον πεζό στα δύο μάτια, σε κάθε μία από τις 4-6 κεφαλές του πρέμνου (για μια πυκνότητα φύτευσης 255-400 φυτών/στρ), αφήνοντας συνολικά 8-12 μάτια σε κάθε φυτό.
 Αυτό θα ήταν το ιδανικό εάν είχαμε να κάνουμε με  πρέμνα που εμφανίζουν την ίδια ευρωστία. Όμως η κατάσταση κάθε άλλο παρά ιδανική είναι στην πραγματικότητα, ακόμη και σε αμπελώνες μεγάλης ηλικίας, μεγαλύτερης των 40 ετών, όπου περιμένουμε να υπάρχει μία σχετική ομοιομορφία.
Το διαφορετικό έδαφος, η διαφορετική ανάπτυξη του ριζικού συστήματος του κάθε φυτού κλπ το οδηγεί σε διαφορετική ευρωστία και σε διαφορετική ποιότητα παραγωγής. 
Εάν θέλουμε να έχουμε όσο το δυνατό ομοιόμορφη παραγωγή σε κάθε φυτό, είναι λογικό να το κλαδεύουμε διαφορετικά, ανάλογα με την ευρωστία του. Έτσι θα μετριάσουμε τη 
ζωηρότητα των πολύ ζωηρών φυτών και θα αυξήσουμε αυτή των αδύνατων, ώστε να έχουμε όσο το δυνατό μέτριας ζωηρότητας και ευρωστίας φυτά που ευκολότερα οδηγούν στην παραγωγή συγκεντρωμένου φρούτου.
Τα εύρωστα ξινόμαυρα έχουν μία διάμετρο κληματίδας που ξεπερνά τα 10 mm, και ένα μέσο βάρος ξύλου κατά το κλάδεμα που ξεπερνά τα 500 g ανά φυτό και φθάνει χαλαρά τα 1500 g ιδιαίτερα στους νέους αμπελώνες. Και ενώ η συστηματική παρακολούθηση του βάρους ξύλου κατά το κλάδεμα του κάθε αμπελοτεμαχίου μπορεί να βοηθήσει στην απόφαση της χρήσης λιπασμάτων η μη, η εξοικίωσή μας με το πάχος της κληματίδας και η αναγνώριση του επιπέδου ευρωστίας του κάθε φυτού θα επιτρέψει το σωστό του κλάδεμα (κατά το μάγουλο και ο μπάτσος, όπως λεν οι Ναουσαίοι) και τη διατήρηση τόσων οφθαλμών, όσο το φυτό μπορεί σωστά να θρέψει. 
Περισσότερες κεφαλές, περισσότερα μάτια, κλάδεμα με κεφαλή λαγού (και ο πεζός και ο καβαλάρης κλαδεύονται στα δύο μάτια), είναι κάποιες τεχνικές ελέγχου των πολύ ζωηρών φυτών, κλάδεμα στο ένα μάτι στην περίπτωση των αδύναμων φυτών, εναλλάξ κλάδεμα σε ένα και δύο μάτια είναι κάποιες από τις τεχνικές αύξησης της ευρωστία των αδύναμων πρέμνων με το κλάδεμα (η αφαίρεση κεφαλής είναι η τελευταία ενέργεια στην οποία θα καταφύγει ο αμπελουργός, αφού οι ασθένειες του ξύλου αποτελούν πλέον τη μεγαλύτερη απειλή στη μακροβιότητα των αμπελώνων).
Εάν ένα ζωηρό φυτό, θέλοντας να ελέγξουμε την παραγωγή του, το κλαδέψουμε στο ένα μάτι, το αποτέλεσμα θα είναι να έχουμε τεράστια και τρομερά πυκνόραγα τσαμπιά με μεγάλες ρώγες, ευαίσθητα στο βοτρύτη και την όξινη σήψη και κάθε άλλο παρά ποιοτικά!
Η έντονη παρουσία των ασθενειών του ξύλου, παράλληλα, επιβάλλει  να μην κλαδεύουμε σύρριζα στο μάτι, στον πεζό ή στο μπράτσο για να φαίνεται όμορφο το πρέμνο, αλλά να φροντίζουμε να διατηρούμε ένα τακούνι, που για λόγους αισθητικής και διατήρησης του σχήματος του φυτού μας θα το αφαιρέσουμε τον επόμενο χρόνο που θα έχει στεγνώσει. Για τον ίδιο λόγο, δηλ. της αυξημένης παρουσίας των ασθενειών του ξύλου στους παλιούς αμπελώνες του Ξινόμαυρου, φροντίζουμε να κλαδεύουμε όσο πιο όψιμα μπορούμε, εάν είναι δυνατό κατά την δακρύρροια.

Δρ. Χαρούλα Σπινθηροπούλου